Download PDF

Advocaat Peter Plasman wil met een lijst aan de verkiezingen meedoen die een stem wil geven aan niet-stemmers. “Wij gaan de niet-stemmers zichtbaar maken in het parlement. Niet langer wordt hun stem gekaapt door de andere partijen, vanaf nu krijgen niet-stemmers hun eigen zetels.”

Het idee is niet nieuw. Begin jaren tachtig had je verschillende vergelijkbare iniatieven zoals ‘De Lege Stoel’ die meedeed aan de gemeenteraadsverkiezingen in Haarlem. In Wageningen was er Lijst Niks die voortkwam uit de kraakbeweging. Ze hadden volgens mij zelfs nog een tijdje een zetel in de raad.

Ik ben vanmorgen gaan zoeken naar bronnen, maar kan nog niet veel vinden. Als historicus onbevredigend, maar goed, dan moet ik hier maar even putten uit mijn eigen herinnering en zodra ik wat meer gevonden heb zal ik er misschien nog een blogartikel over schrijven.

Midden jaren tachtig zat ik op de middelbare school in Doorweth en kwam met de bus dagelijks door Wageningen. Toen de raadsverkiezing op komst was, viel mijn oog regelmatig op de verkiezingsposters van een mysterieuze poster: Lijst Niks (of in de tijdsgeest zou het heel goed als Lijst Nix gespeld kunnen zijn. Het zal ongeveer 1986-88 geweest zijn, want voorafgaande aan een concert in mijn favoriete stek Unitas (een Wageningse studentenverenging die vooral de verzamelplaats was van punks, anarchisten en ander onaangepast volk) werd er soms een soort stadsjournaal van de kraakbeweging getoond.

Eén item ging over Lijst Niks en het mysterie van de posters werd alleen maar groter. Het interview met de lijsttrekker, die vooral benadrukte dat hij geen lijsttrekker, maar een woordvoerder was, speelde zich af in de duisternis, waarbij de spreker onherkenbaar was. Hij legde het idee van de lijst uit. We zijn geen partij, we laten de zetel leeg en geven een stem aan de niet-stemmer. De onherkenbaarheid was een bewust gekozen anonimiteit. Dat was ongeveer de strekking van het verhaal.

Het idee sloot aan bij een anarchistisch adagium: Stemmen=Toestemmen. Zelf ben ik inmiddels ouder en hopelijk wijzer geworden. Dat betekent onder andere dat ik tegenwoordig wel stem. Alleen heb ik tot op de dag van vandaag altijd gewaakt niet te stemmen op een partij die eventueel in een regering kan stappen. Als een partij te groot wordt switch ik naar een andere splinterpartij.

Mijn broer Harry Zevenbergen die veel consequenter is dan ik, was ook bij die avond en zegt tot op de dag van vandaag na elke verkiezingsuitslag dat de niet-stemmers alweer de verkiezingen hebben gewonnen.

Ik wil Peter Plasman feliciteren met dit geweldige initiatief en het is zeker het overwegen waard.

 

NB: Wie mij meer gegevens over de Wageningse Lijst Nix kan doorspelen ben ik zeer erkentelijk!